Blog o zakręcie

W świecie popkultury poruszam się raczej kulawo, prawdopodobnie w związku z nieodwracalnym procesem starzenie i zmianą zainteresowań. Jednak często lubię wrócić do muzyki sprzed dekady, interesuję się losami wykonawców, których słuchałem kiedyś.

Piszę to w związku z losami Agnieszki Chylińskiej, która kiedyś była przekonywującą mnie buntowniczką, nie dbającą o to jak jest postrzegana, przy okazji śpiewając w sposób poruszający grzecznego do bólu nastolatka.

To było 13 lat temu. Teraz Chylińska stała się atrakcyjną kobietą, można na nią patrzeć z przyjemnością. Stała się popularna, wiem z portali internetowych, że można ją zobaczyć w telewizji w popularnym programie. Z poczwarki wykluł się motyl? Nie do końca - mogę na nią patrzeć jak na zwyczajną gwiazdę filmów dla dorosłych, ale nie mogę jej słuchać. Dla porównania:

Cukierkowe, mdłe. Gdyby jeszcze to był pastisz Dody lub Mandaryny - prawdopodobnie przyjąłbym to z łaskawością i uśmiechem.

Kilkanaście lat pozwala dorosnąć, uzmysłowić sobie, że trzeba z czegoś żyć, gdzieś mieszkać. Nie ma w tym nic absolutnie nic złego, tym bardziej że pewnie każdy dojrzały twórca chciałby zarobić na tym co robi. Trzeba tylko umieć to zrobić z klasą, jednocześnie nie generując sztucznego, plastikowego obrazu własnej osoby.